• 
• W odcinku numer 3327 Natalia wyzna Rawiczowej, że złożyła pozew o rozwód, co jej teściowej wcale się nie ucieszy. - Boże kochany, co takiego?... Nie, powiedz, że żartujesz! (...) Ja jestem przekonana, że ty mimo wszystko wciąż go kochasz! I że ten rozwód to jakiś rodzaj podświadomego głosu rozpaczy, ostatnia próba ratowania związku… - Nie, to po prostu jego koniec. Świadomy. - Nie poddawaj się, walcz... jak kiedyś! - Walczę. Ale tym razem wyłącznie o siebie...

• 
• Kilka godzin później Rawiczowa odzyska jednak humor dzięki... Tolkowi. Seniorzy poznają się przypadkiem w parku - i od razu poczują do siebie sympatię. A przy aromatycznej kawie zdecydują się także na szczerą rozmowę...

• 
• - To skąd ten zły dzień? - Bardzo pan… bardzo jesteś bezpośredni. - A to dopiero pierwsza z moich zalet! No więc? - Szkoda gadać, długa historia, w minutę nie zdążę… - To zrób streszczenie! - Najkrócej rzecz biorąc: kłopoty rodzinne. Rozwód syna. Jeszcze nie w toku, ale… niestety, nieuchronny. - O, to tak jak w moim przypadku…

• 
• - Rozwodzisz się? - Tak. I niby się cieszę... ale i boję zarazem. No bo wiesz, człowiek już nie najmłodszy, a tak samemu na świecie, to jednak smutno. Ale ty pewnie nic o tym nie wiesz, prawda? Takie kobiety jak ty rzadko bywają samotne…

• 
• Z kolei w odcinku numer 3328 Rawiczowa postanowi znaleźć sobie nowe mieszkanie - pewna, że po rozwodzie Natalia od razu wyprosi ją z domu. A Zwoleńska znów teściową zaskoczy. - Dżo, jeśli chodzi o mnie… to chciałabym, żebyś została. - Natalko… jesteś tego pewna? Kiedyś nie układało nam się najlepiej, a w tej sytuacji, to… - Stare dzieje, nie ma co do nich wracać! Poza tym jest jeszcze Lea... Jestem pewna, że będzie tęsknić za Cezarym, więc niech chociaż babcię ma przy sobie... Zostań. Po prostu.

• 
• Cezary we wtorek wróci za to w końcu do Polski i... zacznie nagle o ukochaną walczyć. Błagając, by Natalia dała mu ostatnią szansę... - Chociaż mnie wysłuchaj! Nawet jeśli sądzisz, że jest za późno… - Nie, Cezary, to zaszło za daleko! Nie widzę szans, żeby wróciło, co było dawniej… - To zależy tylko od nas. Ja chcę. Jestem gotowy. Kiedyś, po moim wypadku, to ty zawalczyłaś o nas... Wiedziałaś, że dla tej miłości warto się poświęcić. Do mnie też to dotarło. Teraz ja będę walczył... Przekonam cię!

• 
• - Wiem, że to potrwa. Nie oczekuję, że wybaczysz mi z dnia na dzień... Proszę cię tylko, żebyś mnie nie skreślała. (...) Byłem głupi. Zaślepiła mnie męska duma... Bałem się, że jak czegoś nie zrobię, to nie będę potrafił spojrzeć w lustro… - A teraz potrafisz? - Czułem się bezradny jak nigdy wcześniej… - Zupełnie jak ja, kiedy nie mogłam cię powstrzymać! - Teraz będzie inaczej.

• 
• - Dlaczego miałabym ci wierzyć? - Kiedy usłyszałem o rozwodzie… To było jakby klapki spadły mi z oczu. Zobaczyłem, co jest dla mnie najważniejsze. Wy! Ty, Lea... Zacznę wszystko naprawiać, tylko mi pozwól!

• 
• Trudne chwile czekają też Renatę, bo dziewczyna wróci do Karola po kolejną receptę, ale lekarz tym razem jej prośby nie spełni - uznając, że mogła się od opiatów uzależnić i zalecając konsultację u psychiatry. Chora głosu rozsądku jednak nie posłucha i postanowi zdobyć leki w sieci...

• 
• A gdy Marcin zauważy u niej objawy odstawienia, znów zacznie się niepokoić. - Kochanie, wszystko dobrze? Źle wyglądasz… - Nie ma to jak miłe słowo od ukochanej osoby! - Martwię się po prostu… - Nie ma czym. - Wyglądasz, jakbyś miała gorączkę. - Mówię przecież, że nic mi nie jest! Nie traktuj mnie jak dziecko!

• 
• Kolejny kryzys wybuchnie w związku Oliwki i Tomka - gdy Kępski zacznie naciskać na dziewczynę w sprawie powiększenia rodziny. - Możemy mieć piękne i mądre dzieci.... Uroda po mamie… - Tomek, przestań!(...) Dlaczego ciągle wywierasz na mnie presję?!

• 
• - Nie chciałem. Sprawdzałem tylko… Mogłaś zmienić zdanie. - Pierwszy byś się dowiedział, gdyby to się stało! Ale to nie czas na dziecko w moim życiu i to się szybko nie zmieni! - Kocham cię i to normalne, że chciałbym mieć z tobą dzieci... Chciałbym wiedzieć, że ty też, kiedyś… - Kiedyś… może tak. Ale mnie w naszym związku niczego nie brakuje…

• 
• - A pomyślałaś o mnie?... Przez ten czas, kiedy myślałem, że Wiktor jest moim synem... byłem tatą. Rola ojca bardzo mi się podobała. - Tomek, byłeś ojcem dorosłego faceta... Przez chwilę, zanim prawda nie wyszła na jaw. A wcześniej raczej unikałeś tej odpowiedzialności! - I bardzo tego żałuję. Ale byłem niedojrzały. Nastoletni tata… Chyba to rozumiesz. Teraz byłoby inaczej. - Tomek, przepraszam cię, ale... nie będę swoją ciążą łatała wyrwy po Wiktorze!

• 
• W odcinku numer 3329 Natalię i Cezarego czeka za to prawdziwy szok, gdy o poranku... do ich domu wedrze się nagle policja! - Co robicie?! - Spokojnie! Proszę wykonywać polecenia!

• 
• Rawicz zostanie w finale aresztowany i oskarżony o zlecenie zabójstwa - po transakcji, której dokonał po cichu w Brukseli. A do tego policja przesłucha także Rawiczową...

• 
• W odcinku numer 3330 Majak wezwie na komendę również Natalię, ale ta zachowa zimną krew i zeznawania przeciwko mężowi odmówi. - Źle zaczęliśmy tę rozmowę... Powinienem był zaproponować pani coś do picia! Kawy? Herbaty? - Naprawdę pan sądzi, że szklanka napoju skłoni mnie do zmiany decyzji? - Naturalnie, że nie. Ale pomoże nam dojść do właściwej atmosfery... Chciałbym, żeby pani zrozumiała, że nie jesteśmy wrogami…

• 
• - To, co pani powie, nie musi działać na niekorzyść pani męża – wręcz przeciwnie. To szansa, żeby coś wyjaśnić, zanim sprawa trafi do sądu… - Proszę wybaczyć, ale nie skorzystam!

• 
• Kilka godzin później Zwoleńska spotka się natomiast z Marcinem - licząc na to, że znajomy policjant znów zdoła jej pomóc. Tym razem Kodur sam będzie jednak bliski paniki. - Musimy się naradzić, co dalej… - Nic "dalej", trzeba zerwać kontakt i liczyć na to, że pani mąż mnie nie sypnie w zamian za złagodzenie wyroku! - Przepraszam. Naprawdę czuję się okropnie, że pana w to wciągnęłam. (...) Chciałam tylko wiedzieć, na czym stoimy… - Nie stoimy. Toniemy. I to po uszy w szambie!

• 
• W odcinku numer 3331 sprawą Rawiczów zainteresuje się za to Modrzycki... A gdy Kornel znów spróbuje dziennikarza uciszyć - uznając, że temat czytelników nie zainteresuje - w redakcji wybuchnie ostry konflikt. - Ile wziąłeś? (...) Ten temat to dla „Szoku” żyła złota, wiesz o tym! Jeśli nie chcesz zarobić jako wydawca, to znaczy, że skasowałeś już więcej na własne konto… - To ja sprawuję kontrolę w tym wydawnictwie! I podjąłem decyzję... A jak się do niej nie zastosujesz, to wylatujesz z redakcji!

• 
• Tymczasem Huberta czeka w piątek równie ostra walka z Wilkiem - gdy inwestor zajrzy na Zaciszną, by porozmawiać o zakupie domu. - Może przejdziemy do konkretów... Ile pan proponuje za dom? - Dom nie przedstawia większej wartości... Właściwie wycenić należałoby samą działkę. - Proszę nie żartować... Ten dom jest bezwartościowy? - Półtora miliona. - Niepotrzebnie pan przychodził!

• 
• - Działka i dom są warte trzy i pół miliona… - Są warte tyle, ile ktoś jest gotów zapłacić. A kto panu tyle da za dom przy dwupasmowej drodze? - To jest dom z duszą i pięknym ogrodem... Trzy i pół miliona to cena rynkowa, uczciwa i moja ostateczna! - Ja rozumiem te emocje... Dom rodzinny, sentyment… Gdybyśmy mieli doliczyć straty moralne z powodu utraty tego miejsca, nie znaleźlibyśmy godnej kwoty, ale… - Z mojej perspektywy nie ma żadnego „ale”!

•